Just det, min text: (dixza, vers1): Jag tittar ut, skimten ger mig en smäll på käften / Jag har varit tanksprid, har aldrig tänk efter. Har aldrig vart mig själv, försökt varit andra / Har ingen att klandra, försöker egna vägar vandra. Alltid varit rädd för att gå ensam genom livet / Har överskattat saker, har sett det överdrivet. Men hela tiden, förändras min egna livsgnista / Ena dagen skrattar jag, andra spikar jag min kista. Vad kan jag mista, måste offra mina steg / Aldrig göra fel, försöker springa utan ben. Faller som en sten, alltid bara falla ner / Inte stoppas upp av nåt, bara falla mer och mer. Men jag har aldrig varit stark i min själ / Har försökt varit kvar, fast jag bara flyr iväg. Blir psykiskt nedstämd när vintern blir till vår / Har nog haft det svårt, i mina egna 17 år.